LIGOBLOG

Dzisiejsze oficjalne przedstawienie Franciszka Smudy w roli trenera piłkarskiej reprezentacji Polski rozpoczęło się od wystąpień prominentów PZPN. Zwłaszcza Jerzy Engel nie omieszkał zauważyć z nieukrywaną satysfakcją, że Smuda to człowiek, którego popierają wszyscy - i w związku, i w państwie. A więc - idąc na skróty dalej - oni, związkowi niestrudzeni społecznicy, robią wszystko dla kibiców.

Wyjaśnienie Engela ewidentnie potwierdza teorię, że działaczom chodziło nie tylko o nową postać na stołku selekcjonera, lecz także o uspokojenie wzburzonej ostatnio opinii publicznej, dla której całe zło polskiej piłki to właśnie PZPN. Złagodzenie fali protestów - to też miał być cel Smudowej nominacji. I związkowa góra dziś to jednoznacznie przyznała.

Drugi problem, który rzucił mi się w uszy podczas owej konferencji - to nieprawdopodobny stres nowego trenera. Widać było, że koniecznie chce wypaść jak najlepiej, ale przy tym zdaje sobie sprawę, że może mu się nie udać. Bo nie oszukujmy się - prof. Miodkiem z programu „Ojczyzna - polszczyzna” to Smuda jednak nie jest. Nigdy nie umiał tak mówić, jak pracuje, lata emigracji odebrały wiele polskich słów. Można się oczywiście zaśmiewać z jego czasem naprawdę rozweselających językowych lapsusów (bez żadnej złośliwości - pamiętam jak kiedyś w szybkiej opowieści chwilę po użyciu słowa „tygodniu” w mianowniku odmienił je... „tygodzień”), lecz nie zmieni to faktu, że raczej nigdy nie będzie to trener, który po meczu równie wyczerpująco, co przystępnie wytłumaczy wszelkie zawiłości taktyczne, wskaże błędy i wyjaśni przyczyny wyniku.

Może to nie w porządku wobec Smudy, może nawet obraźliwe - ale jego dzisiejsze publiczne odpowiedzi na pytania przypominały mi styl werbalizacji własnych myśli dokonywany zazwyczaj przez prezesa PZPN Grzegorza Latę. To samo nicniemówienie przy wykorzystaniu tych samych pseudozdań budowanych z tych samych nibywyrazów. Do tego dochodzi identyczna nieumiejętność rozpoznania chwili, w której najlepiej ugryźć się w język.

Szkoda, by takie - przecież chore - widzenie Smudy na trwałe weszło nam w krew. Dlatego zostawmy go wszyscy w spokoju. Niech robi to, co potrafi, i do czego został powołany - czyli trenuje. Na pewno będzie to z korzyścią dla niego, a miejmy nadzieję, że i dla reprezenentacji Polski.

Kto będzie piłkarskim mistrzem Polski w sezonie 2009/2010? Postaw w bwin.com. Zarejestruj się i zgarnij bonus